Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Ιλιάδα στα ελληνικά, Οδύσσεια σε greeklish

Ιλιάδα στα ελληνικά, Οδύσσεια σε greeklish

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ:

Είναι γνωστή η Οδύσσεια στους πάντας και στις πάση

που αφηγείται τις σκηνές γοργά σε κάθε φάση

τις τρομερές, αβάσταχτες, φρικτές περιπλανήσεις

η άσχημη μοίρα Οδυσσεύς σ' έβαλε να τρυγήσεις.

 

Γυρνώντας ταξιδεύοντας δέκα γεμάτα χρόνια

σπουδαία τα κατάφερες, για σε μιλούν αιώνια.

Σ' αναγνωρίζουν όλοι τους πανούργο τολμηρό

στα πάτρια που γύρισες, σε τόπο βρωμερό,

και τους μνηστήρες μπόρεσες όλους να κυνηγήσεις

της Πηνελόπης το μουνί με λύσσα να τρυγήσεις.

 

Και τώρα φίλοι μου καλοί και χιλιοδιαβασμένοι

όλοι μαζί τη δράση του, την πολυδοξασμένη

ας δούμε πάλι από κοντά, πως έμεινε αιώνια

αχτύπητη, αθάνατη, στο πέρασμα στα χρόνια...

 

Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α  Α' 
ΑΙΤΙΑ ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Τρωικός ο πόλεμος είχε αφορμή τον κώλο

και όσα λέει ο Όμηρος γνωστά στον κόσμο όλο.

Ο κώλος και όχι το μουνί υπήρξε η αιτία

και προς απόδειξη αυτού ιδού η ιστορία:

 

Τον Πάρη γιό του Πρίαμου νέο πολύ ωραίο

που όπως λεν' οι στορικοί κωλομπαρά σπουδαίο

τυχαία φιλοξένισε κάποια φορά στην Σπάρτη

ο βασιλιάς Μενέλαος στο μέγα του παλάτι.

 

Είχ' όμως ο Μενέλαος έν' ανηψιό ωραίο

με κώλο ολοστόγγυλο, κι' έγινε το μοιραίο

ο Πάρις ο κωλομπαράς σαν είδε αυτό τον κώλο

τον τορνευτό, το σπάνιο δια τον κόσμο όλο.

 

Την νύχτα εσηκώθηκε και πήγε στο κρεβάτι

κι' οχτώ φορές τον γάμησε με κάβλα και ραχάτι

κατά κακή του σύμπτωση να σου και η Ελένη

βλέπει την τρωμερή ψώλη την τριπλοκαβλωμένη

και όπως ήταν φυσικό εκάβλωσε πολύ

και σκέφτηκε του Πάριδος να φάει την ψωλή.

 

Την άλλη μέρα ο άνδρας της σαν πήγε για κυνήγι

αυτή τα πλούσια τα βυζιά με τέχνη τα ανοίγει

στου Πάρι πάει την σκηνή,τάχα να τον ξυπνήσει

μ' αυτός ευθύς κατάλαβε πως γύρευε γαμήσι.

 

Και η Ελένη στίθικε να φάει τον ψώλο όλο

κι' ο Πάρις την εξέσκισε τη γάμησε απ' τον κώλο.

Μα σαν η τρομερή ψώλη στο κώλο της εχώθι

την έσκισε κι' ο κώλος της με το μουνί ηνώθι.

 

Εις την κατάσταση αυτή πλέον μη δυνάμενη

να ζει με τον Μενέλαο η κωλογαμημένη

τον Πάρι ακολούθησε και φύγαν για την Τροία

και κει πλέον ελεύθερα γαμιέται η αχρεία.

 

Τσιμπούκια και εξηνατενιά, ψαλίδια, πλακομούνια

στενάζει ο τόπος και βογγούν, βογγούν τα κορφοβουνιά

ολημερίς κι' ολονυχτής γέβεται και γαμιέται

και τώρα πια το κέρατο τ' αντρός της δε μετριάται.

 

Στην Σπάρτη ο Μενέλαος ζει πλέον σαν χαμένος

περίλυπος μονολογεί και λέει  απελπισμένος

Πούτσα μου πως κατάντησες εσύ σε τέτοιο χάλι

που όταν μύριζες μουνί γινόσουνα μεγάλη.

Αγρίευες και θέριευες, γινόσουν άνω κάτω

και ξέσκιζες της κάθε μιας τον μούνο και τον πάτο

τώρα κλεισμένη στο βρακί δε μου ζητάς παιχνίδια

κάθεσαι κι' αναπάυεσε στα ένδοξα σου αρχίδια.

 

Μα κάποτε σκεφτήκανε όλοι οι Βασιλιάδες

και βρήκαν λύση τολμηρή γι' άντρες πουτσαράδες

αποφασίσανε λοιπόν, πόλεμο με την Τροία

μα κει δυσκολευτήκανε ως λέει κι' Ιστορία.

 

Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α  Β'    
ΣΥΣΚΕΨΗ ΑΡΧΗΓΩΝ

Μαζέυτηκαν οι αρχηγοί για σύσκεψη μεγάλη

να πούνε τις απόψεις τους σε ένα ακρογιάλι

ο Βασιλιάς Μενέλαος μονολογεί σαν γραία

και κλαίει και οδύρεται μαζί με Οδυσσέα:

 

Μενέλαος : 
Μου 'φαγέ το Λενάκι μου και πήγε με τον Πάρη

λες και δεν είχα και έγω αρχίδια και παπάρι.

 

Οδυσσεύς : 
Ησύχασε Μενέλαε μην κάνεις σαν μώρο

ξέρεις εγώ τα κλάματα πολύ τα τιμωρώ

θα στον τσακίσω τον μπινέ και θε να βλαστημήσει

την ώρα π' απεφάσισε να σου την εγαμήσει.

Είναι κι' αυτή παλιόπραμα και για δυό φρέσκα μήλα

με Αδρομάχη και λοιπές γαμιέται σαν την σκύλα.

 

Μετά το λόγια τα σοφά του φίνου Οδυσσέα

το λόγο δίνουν στον ψηλό, το Βασιλιά τον Αία.

 

Αίας : 
Φίλε μου Αγαμέμνονα, φιλ' Οδυσσέα γεία                          και όπως λεν οι σύγχρονοι ψωλή μου στα μεριά σας

Το έμαθα Μενέλαε, μαλάκα να σε βράσω

 στην έσκασε ο ψωλαράς και σ' άφησε στον άσσο

 κι' αν η Ελένη σούφηγε δική σου ήταν βλακεία

 όμως μην απελπίζεσαι σου μένει η μαλακία.

 Τωρ' άπομένει σύντροφοι, να δούμε τι θα γίνει

  και την δική του προσβολή γρήγορα να ξεπλύνει

  ακόμα δεν σας μίλησα και μούρθε μια ιδέα

  τι διάολο Μενέλαε γιατί με λένε Αία.

 

       Είμαι της γνώμης το λοιπόν να μεταμφιεστούμε

       σαν αστυνομικοί κρυφοί, στην Τροία οι δυό να μπούμε.

       Εσύ του Υγειονομικού και εγώ της ασφαλείας

       ζητάμε από τον Πρίαμο εξέταση υγείας.

       Όλες τις εξετάζουμε, φτάνουμε στην Ελένη

       κοιτάμε το μουνάκι της με πούτσα καβλωμένη

       της βρίσκεις τάχα σίφυλη και υπερμετροπία

       την παίρνουμε για του Συγγρού να κάνει θεραπεία.

       και έτσι δίχως βάσανα και δίχως φασαρία

       στη Σπάρτη την πειγαίνουμε και λήγει η Ιστορία.

 

Αγαμέμνονας : 
Κάλη είναι η ιδέα σου μα θ' ανακαλυφθούμε

και δεν θα την γλυτώσουμε, σκληρά θα γαμηθούμε

και δεν το θέλω ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος

αφού την γλύτωσε μικρός να γαμιθεί μεγάλος.

 

Τοτ' επενεύη ο Οδυσσεύς και μίλησε σταράτα

στο Βασιλιά Μενέλαο και τούσκισε τη γάτα:

 

Οδυσσέας : 
Αστα κουβαρταλίκια σου κι' εμείς δεν τα μασάμε

το ξέρεις δα πολύ καλά πως κώλο δε γαμάμε

κι' αν κάτι τέτοιο κάνουμε μια μέρα παραφύση

τότε ο πούτσος ο καυτός να μήν μπορεί να χύσει.

 

Ετσι εσταματήσανε χώρις να καταλήξουν

για να σκεφτούν καλύτερα προτού να ξανασμίξουν

κια ο καθένας χωριστά τη λύση για να φέρει

να γλυτωθούν τα βάσανα μακριά σε ξένα μέρη

 

Τ' απόγευμα συνέχισαν, μα είχαν άλλες βλέψεις

με βάση το φιλότιμο και λαθασμένες σκέψεις.

Ξάνα εκυριάρχήσε για πόλεμο η γνώση

κι' έτσι αρχίσαν τα δεινά, το αίμα και οι τρόμοι...

 

Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α  Γ'    
Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Γύρω απ' το κάστρο το ψηλό,με τα γερά τα τείχη

καθοντ' οι Έλληνες βουβοί, και βλαστημούν την τύχη.

Μοίρα κακή τους έριξε και πάνε δέκα χρόνια

οι ζέστες τους τσουρούφλισαν, τους πάγωσαν τα χιόνια.

 

Ως κι' ο πανούργος Οδυσσεύς έχει κι' αυτός σαστίσει

και τους θεούς παρακαλά να δώσουν κάποια λύση.

"Αχ Οδυσσέα", έλεγε, "είσε μεγάλος βλάκας

ποιός του' πε του Μενέλαου να γενηθεί μαλάκας;

κι' έτσι τον Πάρη άφησε να 'ρθεί να τονε κερατώσει

και στης Ελένης το μουνί τον πούτσο του να χώσει;

Και 'γω τι φταίω για όλα αυτά, να αφήσω την καλή μου,

και δέκα χρόνια να βαρώ στην Τροία το πουλί μου;"

 

Αυτά λοιπόν σκεφτότανε μάτι χωρίς να κλείσει

κια το μυαλό του τόστιβε για νάυρη κάποια λύση

καθώς στην τρύπια του σκηνή μια μέρα ξαπλωμένος

εχάδευε τον πούτσο του που ήταν σηκωμένος

Τα μαλλιαρά τα 'ρχίδια του κρεμόντουσαν με χάρη

να σου μπροστά η Αθήνα μ' ασπίδα και κοντάρι

σηκώνει την χλαμήδα της, του δείχνει το μουνί της

σκύβει και λέει του στ' αυτί με την γλυκαία φωνή της

 

" Ω πολυμήχανε Οδυσσεύ, απ' τ' ουρανού τα ύψη

στο πατρικό το σπίτι σου σε κοίταζα με θλήψη

της Πηνελόπης το μουνί το γάμαγες με λύσσα

κι' αόρατη ερχόμουνα και σού' γλυφα τα χύσια.

Σαν λιγωμένη κοίταζα την μακριά ψωλή σου

τ' αρχίδια σου τα τριχωτά και το χοντρό καυλί σου.

Μεγάλη κάυλα μ' έπιασε και δεν θα ησυχάσω

τον πούτσο σου που λαχταρώ αν δεν τον δοκιμάσω.

 

Εγώ σου δίνω το κλειδί την Τροία για να πάρεις

μα θέλω σαν αντάλαγμα να μου τονε φερμάρεις"

 

Την έγδησε, την ξάπλωσε στο χώμα

κι' από την κάβλα την πολλή θα την γαμούσε ακόμα

Μα πήγε ο νους του στην δουλεία, σηκώθηκε ξανά

σκουπίζει την ψωλάρα του και λέει στην Αθηνά.

"Μικρή καβλιάρα στόκανα  και τούτο το χατήρι

πες μου το κόλπο γρήγορα και πήγαινε σιχτίρι"

 

Και ξέρουμε απ' τον Όμηρο τι να το λέω ξανά

τι κόλπο του ξεφούρνησε η πρόστυχη Αθηνά.

Εφτιάξαν ένα άλογο, ψηλό τριάντα  μέτρα

που ήταν όλο ξήλινο κια όχι από πέτρα.

Μέσα στην κούφια την κοίλια κρυφτήκανε μ' ελπίδα

και κόβανε την κίνηση απ' την κολοτρυπίδα.

 

Κι οι Τρώες που στο βάθος τους μαλάκες ήταν όλοι

εγκρέμισαν τα τείχη τους και τόβαλαν στην πόλη.

Κι' όταν η νύχτα έφτασε, οι Τρώες Κουρασμένοι

στα μαλακά κρεβάτια τους πέσαν ευτυχισμένοι.

 

Μέσα στης νύχτας το βαθή ατέλείωτο σκοτάδι

ξεχύνονται από πάντου σαν νάρχονται απ' τον Αδη

εκατοντάδες Αχαίοι δαβλιά κρατώντας όλοι

κι' απ' του αλόγου την κοιλιά ξεχύνονται στη πόλη.

 

Με φοβερούς αλαλαγμόυς ανάβουν τα δαβλιά τους

με τ' αλλο χέρι πιάνουνε τα κόκκινα καβλιά τους

μέσα στην Τροία μπαίνουνε σαν Πριάποι βάρβάροι

κι όποια γυναίκα η άντρα βρουν τον ρίχνουν στο κρεβάτι.

 

Μες το βαθή τον ύπνο τους οι Τρώες κουρασμένοι

για πότε γαμιθίκανε, μύστήριο θα τους μένει

του κάκου έσκουζε ο Οδυσσέυς να τους σκοτώσουν όλους

οι Έλληνες ακράτητοι τους έσκαψαν τους κώλους.

Τότε κατάλαβε ο Οδυσσεύς πως για να πέσει η Τροία

πρώτα να πέσουν έπρεπε των Αχαιών τα τρία.

 

Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α  Δ'    
ΟΙ ΑΧΑΙΟΙ ΑΠΟΠΛΕΟΥΝ

Ήταν σχεδόν αδύνατον μες την παλιά την πόλη

να βρει κανείς για να κρυφτεί χαντάκι ή περβόλι

την Τροία πια την όμορφη την είχαν ξεκληρίσει

και οι γυναίκες στην σειρά, κάνανε όλες πλύση.

 

Πλένανε και χτυπούσανε τον κώλο τους στην γη

για ναβρή το ψωλόχυμα και κάνανε πληγή.

Κι αδιάκοπα ακουγόντουσαν σπαρακτικές κραυγές

κι' όποιος αντιστέκετο, επέφταν και σφαγές.

 

Από την άλλη την πλευρά, στων Αχαιών τα πλήθη

γλέντια, χαρές ξεφάντώμα, γαμήσια κακοΐθι.

Τα πάντα σε ερείπια ήτανε σωριασμένα

κι όλοι γυρνόυσαν σαν τρελοί και τάχανε χαμένα.

 

Στους καβλερούς τους Αχαιούς σαν άλμπουρα οι ψώλοι

στους Τρωάτηδες σκούζοντας "πονάνε πια οι κώλοι"

το βράδυ που κουράστηκαν απ' την πολλή καβάλα

αρχίσανε να σκέφτονται για σύντομη φευγάλα.

 

Στα πλοία κουβαλούσανε διαμάντια και πετράδια

χρυσάφι, ασήμι και χαλκό μες τα βαθειά σκοτάδια

τα πήγαιναν στ' αμπάρια τους τα παραφότωμένα

κι' από τα πλούτη τα πολλά τα είχανε χαμένα.

 

Κι' αφού τελιώσαν όλα αυτά, τα τόσο λυπηρά

την χιλιογαμημένη πήρανε, σαν νάτανε κυρά

και την παρουσιάσανε πως ήταν αρπαγμένη

και πως με ζόρι κι' απειλές ήτανε γαμημένη.

 

Γιατί σαν συναντιθήκανε στο ξένο το παλάτι

έξηπνη και πανέμορφη και κάβλα όλο γεμάτη

κι' όλογυμνη με το μουνί καλά ρωματισμένο

με μόνο το βρακάκι της κι' αυτό μισό βγαλμένο

μπροστά εις στον Μενέλαο εστάθι η Ελένη

κι' αυτός θωρώντας την βουβά με πούτσα καβλωμένη

άρχισε να γυμνώνεται, πετώντας το σπαθί

και στην στιγμή οι συντρόφοι του τον έχουν μιμιθεί

και όσο αυτός εγάμαγε μ' όρμη και φλυαρία

όλος ο άλλος ο στρατός βαρούσε μαλακία.

 

Μα όλα ετελείωσαν, τέρμα στα πανυγύρια

ελύσαν τα καράβια τους, χαλάσαν τα τσαντήρια

στοιβάζουν της εχμάλωτες, γεμάτες όλο ψείρες

θησίασαν του Πρίαμου την κόρη Πολυξένη

για να τιμήσουν τους θεούς σ' όλη την οικουμένη.

 

Έτσι εξεκινήσανε απ' την ερειπωμένη Τροία

χαράζοντας κατέφθυνση και σταθερή πορεία

για της Πατρίδας το χωρίο, την πόλη, το λιμάνι

μ' επιθυμία αμέτρητη να φτάσουν μάνι μάνι.

κια δεν θ' αργούσαν ν' άφταναν στην όμορη πατρίδα

αν ξαφνικά δεν έπιανε μεγάλη καταιγίδα.

 

Φύσηξε αέρας τρομερός, κι κι αγρίεψε η φύση

μαύρο βουνό η θάλασσα, τα πλοία πήραν κλίση

σχιστήκαν όλα τα πανιά, σκορπίσαν τα καράβια

κι' έχασε η μάνα το παιδί κι' σκύλα τα κουτάβια

κι έτσι προσπαθήσανε και περιπλανιθήκαν

κι άλλοι γυρίσαν νικήτες και άλλοι γαμιθήκαν.

 

Όμως από τους ήρωες που κούρσεψαν την Τροία

κανείς δεν εκουράστηκε ως λέιεη Ιστορία

όπως ο Πολυμήχανος, πανούργος Οδυσσέας

που από μηκρός αρέσκετο σε πονηράς παρέας.

 

Γιατί η φίνα Αθηνά του κράταγε κακία

όταν αυτός εδίαλεξε μια δόση μαλακία

και δεν την άφησε γυμνή τον πούτσο του να παίζει

να τον ρουφά αχόρταγα σα νάχε πετιμέζι.

 

Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α  E'   
ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΩΤΟΦΑΓΩΝ

Ο άνεμος τους έφερε στη χώρα των Κικόνων

επάνω στο κατάστρωμα τα πάντα όλα σαρώνουν.

Βγήκαν αμέσως στην ξηρά κι αρχίσαν επιθέσεις

μάζεψαν λάφυρα πολλά, του μέλλοντος ανέσεις.

 

Μάχη εδώσανε σκληρή και χάσανε συντρόφους

όταν τους επιτέθησαν στους γύρω-γύρω λόφους,

την ώρα που γαμούσανε τα δροσερά μουνάκια

και τρώγανε και πίνανε με κάβλα και μεράκια.

 

Μετά εξεκινήσανε και στα καράβια μπήκαν

αυξάνοντας σημαντικά των θυγατρών την προίκαν.

Δεν άργησε κι αγνάντεψαν ξανά ένα νησί

κι αρχίσανε να τραγουδούν, να πίνουν και κρασί,

μα η ξηρά π' αράξανε είχε πολλές παγίδες

οι Λωτοφάγοι μένανε, κοντά και με φακίδες

μα τις ψωλές πολύ καλά τις είχαν ακονίσει

κώλο μονάχα γάμαγαν σ' ένα τρελό μεθύσι.

 

Και λένε οι ιστορικοί, πως τρώγοντας λωτούς

τόσο γλυκοί που ήτανε, ξεχνούσαν τους γνωστούς

οι επισκέπτες όλοι τους όσο κι αν λαχταρούσαν

και στη γλυκεία πατρίδα τους ποτέ τους δεν γυρνούσαν.

 

Κι αυτό πάντα συνέβαινε που είπα παραπάνω

μα ο λόγος ήταν διάφορος και στην αλήθεια φτάνω.

Σ' αυτό το ωραίο το νησί με τις πολλές κοιλάδες

ζούσαν οι μεγαλύτεροι, τρανοί   kwlomparades.

 

 

Aftoi me texnh asygkrith kai methodo spoudaia

gamousane xwris ntroph kai monoi kai parea

me sxedio alanthasto, panta petyxhmeno

gia kwlo pouxe gamithi, gia kwlo kai partheno.

 

 

Etsi ta katafernane, me texnh kai mania

kai den paremene pote kammia parthenia

ki oi Axaioi glykathikan ap'to trelo gamhsi

ki exyne o kwlos olonwn sa natane mia vrysh.

 

 

Ma o panourgos Odyssefs pou ola ta rythmizei

tous kwlous yposxethike s'olous na tous drosizei

kai tote dexthikan aftoi to ploio na kinhsei

ma zhthsan oloi mazi prwta na tous gamhsei.

 

 

Ki o Odyssefs glykopswlos phdwntas kai me gelia

ton potho anapse pantou se kolous kai se skelia

kai h pswlh kavlwthike, magkoura exei ginei

katholou den kourasthke, san vrysh olo xynei.

 

 

Ikanopoiwntas tous loipon olous eis thn arada

tous gamhse, tous kseskise olous me noumerada

kai ksanafygan m'oreksh gia th glykeia patrida

elpizontas mh pesoune s'allh kammia pagida.

 

 

 

--

 

R A PS W D I A  ST'

O ODYSSEAS STOUS KYKLWPES

 

Poly edyskolefthhke thn syntrofia na peish

na ksexasthoun synitheies pou eixe apoxthsei

na stamathsoun na zhtoun olous na tous gamhsei

fwnazontas kai legontas pws tha tous apolysei.

 

Ki etsi ta katafere ena prwi na ftasoun

se kapoia omorfh steria theo gia na doksasoun

pou olous tous aphlakse ap'ta kaka ta vitsia

aftous tous Leventokormous pshlous san kyparisia.

 

Ma h xwra pou podisane htane twn Kyklwpwn

ki ekei tous eperimene zwh gemath kopwn.

Otan skoteiniase arketa, ksekinhsan me taksh

o Odyssefs me dwdeka, promitheies na arpaksei.

 

Emphkan mesa se sphlia ki ola phgainan fina

kai eixan eksasfalisthei sto mellon apo peina.

Ma ksafnou emfanisthke o Kyklwpas sth porta

empase mesa ta arnia kai anapse ta fwta.

Agriepse kai fwnakse ki arpakse dyo syntrofous

kserizwse ton poutso tous, tous ekane pia psofious

ki enw aftoi evoggagan pethainontas sto xwma

tous esxise olozwntanous lourides tous to swma.

 

Ma o panourgos Odyssefs ta volepse kai pali

ton potise glyko krasi, ton ekane retali

ki afou koimithike varia mes'to glyko methysi

styliari efiaks'aixmhro ap'isio kyparrisi

ki afou ton egdyse kala, tou twxwsan sto mati

kai toumpiksan taftoxrona ston kwlo allo katarti

oi dynatoi syntrofoi tou me via kai ginati

ki efygan trexontas mazi apo to monopati.

Eftasane sto ploio tous, sto fino akrogiali

mphkane mesa sth stigmh kai me ormh megalh

ksekinhsan me ta koupia ki efygan tromagmenoi

pistevontas pws htane ap'th zwh xamenoi.

 

 

 

R A PS W D I A  H'

STO NHSI THS MAGISSAS KIRKHS

 

Teleiwsan me tous Aioles kai fthasan se limani

ki anevhke o Odyssefs gorga kai mani-mani

se ena lofo ypshlo gia navrh kapoio spiti

n'askousei anthrwpinh fwnh, na dei kana polith.

 

Exwrise tous andres tou se dyo mikres omades

kai eipe ston Evrylogo na paei stis koilades

poude xtismeno akinhto megalo san sxoleio

ma htane anaktoro trano me megaleio.

 

Se ligo eplhsiasan kai mpainoun sto palati

monos krymmenos emeine kai m'agrypno to mati

o arxhgos Evrylogos sthn akrh mias sxismadas

paramonevontas na dei thn tyxh ths omadas.

 

Apo thn krypth tou afth, pou htane xwmenos

phre tromara foverh, kytouse magemenos

syntrofous leventokormous, dyo metra palikaria

na ginoun xoiroi sto lepto, na voskoun sta litharia.

 

Ma sth stigmh antedrase kai etrekse na fygei

sto Odyssea gia na pei, ton pono pou ton pnigei.

O Odyssef sto metaksy m'Ermh esynantithi

ki afou ton edaskalepse, pros to palati exythi.

 

Ekei thn Kirkh egamhse m'asygkrith glykada

thn edeire, thn mavrise, san natane forada

Giati htan mazoxistria ki ithele karga ksylo

kai poutso na thn egamei, san ths DEH to stylo.

 

Kai otan glykathikane ap'to trelo gamhsi

kai to mouni ths exyne san natane mia vrysh

tote me magika ravdia tous xtypage ena-ena

ki anthrwpoi eginontousan kai taxane xamena.

 

Etsi kseperase ki afto ths moiras to grammeno

kai tone vrhke to prwi me poutso marameno

ma eixe krash dynath, ki htan myalo spoudaio

ki amesws asxolithike me kati to wraio.

Eskefthi na episkefthei tous filous tou ston Adh

kai sth thea to zhthse me tharros kai me xadi.

 

 

R A PS W D I A  TH'

STA VASILEIA TOU ADH

 

Phre loipon thn adeia, kai thn thea thn peithei

afou thn ekataskepse ton omorfo ton pythi

na paei sta vasileia tou Adh na gamhsei

ki oso pio grhgora mporei opisw na gyrisei.

 

Nyfoules, neoi pousthdes myriovasanismenoi

kopelles omorfotates me thn kardia thlimmenh

san ammos emazefthkan trigyrw tou me lyssa

exaidevan ton poutso tou kai touglyfan ta xysia.

 

Kai tote mia kamparetzou, megalh poutanara

fwnakse me fwnh vraxnh kai karga paixnidiara:

"Vlepw enan antra narxetai kai kavloxtyphmeno

sths Afrodiths ta orgia tone tharrw mplegmeno

ton erwta mou pros ese the na sou deiksw h idia"

ki amesws tou ton arpakse kratwntas tou t'arxidia.

Ti kavla einai touth dw alhth kai kavliarh

exeis mia poutsa katheth sa natane styliari.

The na shkwsw apshla ta skelia sto tavani

kai tha skistw san poutanos, san pornh pou to kanei.

 

Milhse tote o Odyssefs, mougkrizontas ligaki

giati apo kavla fountwne sa natane geraki.

Alh se me o dystyxos ti kavla m'exei piasei

sa na me desan se troxo t'arxidia mouxoun spasei

kai twra agaph mou glykeia mh les anohsies

exeis ton potho gia pswlh kai mexri afasias.

 

Kai ystera edialekse diafores periptwseis

me zhlefth eidikefsh kai apeires tis gnwseis

tous allous kathyshxase legontas tha gyrisw

na sas gamhsw apanthrwpa apo empros kai pisw.

 

Meta esynantithike me manth Teiresia

na ton gamhsei kai afton, kanontas th thysia

na glykathi o poustaros, mhpws kai voithisei

sthn omorfh patrida tou pisw gia na gyrisei.

 

Ma stathike adynato olous na tous efxaristhsei

kai vrysh natan h pswlh tou den thaxe allo na xysei

kai gyrise monomerhs eis thn thean thn Kirkh

na ths kseskisei to mouni me tromero maniki.

 

--

 

R A PS W D I A  I'

EPISTROFH STO NHSI THS KIRKHS

 

Meta ton Adh salpare kai pali to karavi

katefthynsh gia to nhsi me skepsh pou s'anavei

kai h thea sthn ammoudia xaroumenh phdouse

prosmenontas ton pswlara pou tha thn egamouse.

 

Patwntas eksw sth steria ton filhse me pathos

kai esprwkse ton poutso tou st'ologlyko ths vathos.

Ki afou glenthsane mazi oloklhro to vrady

th mera ton voithise gia ploio kai kopadi

gia trofima kai ylika xrhsima sto taksidi

th nyxta pali erwta, prhsthke to glwssidi.

 

Etsi xortath h thea ap'to trelo gamhsi

wra pollh ormhneve s'ena glyko methysi

ton antra pou thn eskise, to fino, ton alhth

pws na swthei kai ti na pei s'anthrwpous kai profhth.

 

Ki otan kshmerwse kala, glyfontousan akoma

wspou sxedon anaisthitoi kai me vary to swma

epesane hmithaneis, ma h psyxh petouse

sfadaze h kormara ths, ton poutso tou masouse

ki aftos ths eglyfe glyka t'asygkrito kormi ths

roufwntas meli athanato ap'to glyko mouni ths.

 

Ma ksafnou ola swpasan, ta mougkrhta xathikan

kai dyo kormia san nekrika se ena enwthikan

gia liga defterolepta eniwsan pethamenoi

ki apo thn kavla thn pollh, xamenoi magemenoi.

 

Ma grhgora synhlthane kai sto loutro ephgan

kai lousthikan kai plythikan, gia to karavi fygan.

Kai tote o megas Odyssefs fwnazei stous syntrofous

na toimasthoun kai narthoune apo tous gyrw lofous

gia th glykeia patrida tous na ksekinhsoun pali

filous, gnwstous kai syggeneis na sfiksoun sthn agkalh.

 

--

R A PS W D I A  IA'

O ODYSSEFS STH XWRA TWN SEIRHNWN

 

Panw sthn plwrh thn fardeia, thn diploskalismenh

kathetai o Odyssefs me thn kardia skismenh

mhnes ton evasanisan peina kai talaipwria

kai t'allo to xeirotero to logariazei xwria.

 

Exei kairo na dei mouni, ki afto'nai pou ton skiazei

gia to fai kai to pioti den tone polynoiazei

o dystyxos o Odyssefs opouxe synithisei

ki ap'to mouni ton evgaze mono na katourhsei.

 

Ektos ap'thn gynaika tou pou htan theokommatos

eixe gamhsei kai mounia kathe loghs kai xrwmatos.

Aftos pou toses perasan ap'ton xontro tou pswlo

tous andres na parakalei gia na tou dwsoun kwlo.

 

Afta kathws skeftotane me kavla kai me pathos

ksafnou akousthke fwnh "Nhsi mprosta sto vathos".

O Odyssefs tinaxthke tou fanhke san psema

eide amesws to nhsi to empeiro tou vlemma.

 

Dixws na papsei mia stigmh pros th steria ne vlepei

to vrwmiko to xeri tou evale mes'thn tseph

ki evgale papyro palio kai xiliodiplwmeno

xarth kalo pou naftikos ton eixe kamwmeno.

 

Ma prin tou riksei mia matia na dei mhn einai h Dhlos

shkwthike h pswlara tou kai ginhke san stylos

eskise ton xitwna tou, vghke eksw h mish

kai gernwntas st'aristera tou'deikse to nhsi.

 

Tote katalave o Odyssefs ap'ths pswlhs tous tropous

pws stis seirhnes ftasane pou trwgane ki anthrwpous

ma twn seirhnwn to nhsi den htan tipot'allo

para mpourdelo ypaithrio para poly megalo

giati ekeino ton kairo tous epiase mia trela

kai m'ena diatagma afsthro kleisane ta mpourdela

oles tis pornes mazepsan ap'ta kryfa tous antra

kai tis afhsan sto nhsi monaxes dixws antra.

 

Ap'thn pollh thn kavla tous ourliazane ki ekeines

kai ap'thn voh pou kanane tis vgalane seirhnes

dixws na eksetasoune, dixws megalous kopous

egrapsan oi Istorikoi pws trwgane ki anthrwpous.

 

Theoi, ti psema fovero, ekeines oi kahmenes

andres san ftasan sto nhsi kanan san lyssasmenes

me peripoihsh pollh tous pairnan sthn avlh tous

kai ekei vevaiws trwgane, ma mono to kavli tous.

 

Afto to hkser'o Odyssefs ki eixe xara megalh

den eipe omws tipota na mhn to mathoun oi alloi

edese tous syntrofous tou tous voulwse t'aftia

petaei kai ta rouxa tou kai rixnei mia voutia

kolympage anaskela grhgora me tetarth

ki o kavlwmenos poutsos tou fantaze san katarti

aftes ton vlepoun narxetai strimwxnontai san vodia

ksaplwnoun oles sthn akth ki anoigoune ta podia.

 

San ftanei keinos sthn steria ein'ap thn kavla mavros

gamei deksia ki aristera kai mougkanaei san tavros

tis gamhse epta fores mesa se mia wra

kai gia ogdoh phgaine giati eixe parei fora

ma keines ksekavlwsane tous perase h kavla

kai sto trelo gamhsi tou valan' teleia-pavla

mesa sto dasos treksane kryfthkane me viash

ki adika psaxnei o Odyssefs kammia gia na piasei.

 

Gyrizei olo to nhsi psaxnontas me kakia

ki afou den vriskei pia kammia varaei malakia

ki eftase stous syntrofous tou taxys me makrovoutia

ki arxise na tous fila na tous krata ta mpoutia

koitaei tous syntrofous tou me matia lampera

fouskwnontas t'arxidia tou ta mavra kavlera

etsi demenous st'almpouro plhsiase me dolo

kai enan-enan sth seira tous gamhse ton kwlo.

R A PS W D I A  IV'

SKYLLA KAI XARYVDIS KAI STO NHSI TOU HLIOU

Sth Skylla kai sth Xaryvdi meta ap'tis Seirhnes

perasan dyskoles stigmes, perasan dyo mhnes

Htan gynaikes dynates, sklhres antreiwmenes

plakomounoudes afthastes apo pswlh kammenes.

 

Katholou den exwnevan tous antres tous gamiades

tous eskizan, tous egdernan sanatane poulades

gi'afto ki arpaksane pollous kai tous skotwsan olous

afou tous evasanisan thn poutsa kai tous kwlous.

 

Oi ligoi pou eglytwsan ap'ta martyria touta

se ligo antikrysane xwra gemath frouta

htan tou Hliou to nhsi me provata wraia

ki agelades zwhres pou voskane parea.

 

Tote ksexythikan me mias oloi tous sto livadi

kai sthn kraipalh thn aisxrh toriksan mexri vrady

gamousane ta zwntana me potho kai mania

kai kanane tous kwlous tous sa natane xwnia.

 

Ki ystera arxise h sfagh twn gamhmenwn zwwn

idou pws ekathnthsan syntrofoi twn hrwwn.

Ma o theos lypithike ta zwa ta kahmena

pou ola ta ekseskisan kai ginan gamhmena

kai olous aftous tous aseveis tous esteile ston Adh

na zoune katw apo th gh kai mesa se skotadi.

Kai o Odysseas emeine me dixws pia syntrofous

ki agnanteve perilypos olous tous gyrw lofous.

R A PS W D I A  IG'

O ODYSSEAS STO NHSI THS KALYPSWS

Meta apo ?opous foverous, pampoles trikymies

ki ametrhtes me thanato p'ekane gnwrimies

otan sto pelagos gymnos kai me psyxh xamenh

h Kalypsw dynamika ton eswse h kahmenh

otan kolympage aftos pros thn kshra gia navgh

ki eide ton poutso tou orthwto kai h kardia ekagh.

 

Tote katevh atheath kai tou ton efilouse

ton eglyfe, ton epaize kai ton epipilouse

kai sthn kshra ton esprwxne kai ligo ton travouse

to apoxavnwmeno to kormi pou olo spartarouse.

 

Ki etsi evghke sthn kshra sxedon rymoulkhmenos

apo ton poutso ton makry, kryos kai maramenos

ki otan synhlthe kapote kai fthanei sto palati

tote thn vlepei narxetai fourioza kai trexath.

Voitheia, rouxa kai fai na tou prosferei taxa

ap'anthrwpia ki aisthimata pou eniwthe monaxa

gia kathe pou tharxotane sto rhmiko nhsi

ki eixe anagkh apo fai kai rouxa kai krasi.

 

Ma gia poly den krathsan ta typika tou kwlou

giati ligourevotane to kalos tou tou pswlou

ki amesws tote arxisan ta fovera ta orgia

mes'thn thermh ths agkalia thn omorfh panorgia

ki etsi pernouse o kairos gematos sygkinhseis

ki exyne o poutsos tou san to nero ths vryshs

ma lyphmenos kathetai thn thalassa thwrei

pou sthn glykeia patrida tou, na fthasei den mporei.

 

Ma kapote lypithikan thn tyxh tou oi Theoi

kai mynhma sthn Kalypsw tou Olympou oi krataioi

ton fterwto Ermh ths steilan gia na dwsei

apofash teleiwtikh pou thn kardia tha lywsei.

 

Righse tote h Kalypsw ki apo thymo giomath

skefthike nyxtes kai stigmes ap'hdonh xortath.

Eiste sklhroi, zhlofthonoi, mourmourise me pono

kai ma to Dia mourxetai na ftasw mexri fono.

 

Fthoneite oloi sas pshla, thn omorfh mou tyxh

vrethike nanai poutsaras, ton exei ena phxy.

Omws egw ton eswsa sto pelagos pnigmeno

apo anthrwpous kai theous teleiws ksegrammeno

kai to glyko mou to mouni kai olo mou to swma

aftos monaxa to gamei kai m'exei kanei lywma.

Ma ti na kanw h dystyxh kai thn kardia mou sfazoun

tha ypotaxthw sth moira th sklhrh, afou me diatazoun.

 

Ki eipe o Ermhs o fterwtos therma kai lyphmena:

Ela kalh mou Kalypsw, mh taxeis pia xamena

dwse esy tis symvoules, voitha ton na fygei

kouragio kane, vastakse, oso kai an se thigei.

 

Afta 'pe kai exathike sths nyxtas to skotadi

ki h Kalypsw ezhtage xara kai ligo xadi.

Tote glyka, naziarika m'avastaxth th kavla

ap'thn akth ton fwnakse, stous remvasmous tou pavla.

 

Otan tou yposxethike pws tha ton evoithisei

na fygei apo to nhsi ki allou na paei na zhsei

tote aftos axortaga thn ksaplwse sto strwma

thn filage, thn eglyfe, ths dagkwne to swma

meta thn etoumparise ths esthse ton kwlo

kai malaka ths vythise ton agrio tou pswlo

me xeria pia tremamena kai ligwmena xeilh

mougkrize ki akougotane gyrw sto ena mili.

Ths etrive tis roges ths, ths eglyfe to swma

ki apo thn kavla thn pollh eixane ginei lywma.

Ma kapote kshmerwse kai eprepe na fygei

oso kai an elywsane me kavla pou na pnigei.

 

Ki h Kalypsw efwnaze, gamia mou gyrna pisw

ela agapoula mou glykeia kai tha lipothymisw

xwris pswlh sto spiti mou pws tha genh na zhsw

ntymenh wraia proklhtika to swma tha stolisw

gia na kavlwsw to Theo mazi mou kai na xysei

ap'tou Olympou to vouno sklhra na me gamhsei

kavla pou fytepse o Odyssefs narthei na thn trygisei.

 

Tote loipon o Odyssefs ths leei ena geia sou

ti kavles pali m'anapses, pws deixnei h omorfia sou

m'afta ta nazia ta glyka to swma mou kavlwneis

ma katse twra hsyxh giati prepei na fygw

kai ta pania tou karaviou amesws ta anoigw.

R A PS W D I A  ID'

STO NHSI TWN FAIAKWN

Orko sto gio tou o Poseidwn megalo eixe taksei

otan me dolo o Odyssefs to mati touxe kapsei

na ton paidevei diarkws, na mh tone afhsei

ap'tou spitiou to tzaki tou kapno na antikrysei.

 

Ta ploia tou evythize tona meta to allo

giati to misos tou gi afton htan poly megalo.

Me to sterno loipon pou eftiakse o Odyssefs karavi

sthn Phneloph thn pisth pou twra ravei

to thryliko ths kenthma, skefthke na gyrisei

kai kati vrwmes p'akouse na tis ksekatharisei.

 

To ploio gorgotaksido ta kymata kseskizei

kai mesa sthn kampina tou o Odyssefs pasxizei

ton poutso tou pou kavlwse kapws na ton kalmarei

ki apo to poly to shkwma moiazei san palamari.

 

Hdonika sthn skepsh tou thn Phneloph fernei

otan to ploio ksafnika arxinise na gernei.

Mpatarhse para poly, hrthe h epanw katw

kai ksafnika evrethike sths thalassas ton pato.

 

Giati to ploio mplexthke se fovero kyklwna

pou eixe steilei h orgh tou theiou Poseidwna.

O Odyssefs kolymphse na vrei kanena ksylo

kai telos ta katafere, piasthke s'ena stylo.

Meres polles kolymphse sto koutsouro piasmenos

kai me megalh tou xara antikryse o kahmenos

sto vathos tou orizonta ena mikro nhsaki

ki o nous tou amesws petakse se tryfero mounaki

pou pithanon tha evriske, ekei gia na gamhsei

kai me th skepsh tou afth tourthe na kseroxysei.

Efthys dynameis mazepse, dyo aplwtes akoma

ki ws pou na peis verykokko, epathse sto xwma.

 

Par'olo pou aisthanotane tosh megalh kavla,

ap th megalh kourash epese katw tavla.

Poso poly koimithike, oute o idios kserei,

ma otan sto telos ksypnhse, ton kratage sto xeri.

 

Eide pws htan taxates s'wraio perivoli

ki apo ta dentra kremontan swro afratoi kwloi

kwloi lefkoi kai stroggyloi, kwloi afroplasmenoi,

les kai gia thn pswlara tou na htane ftiasmenoi.

Sto vathos ekelaryze to xysi sta ryakia

ki eskyvan na drosistoun swro glyka mounakia.

 

Molis ton myristhkane arxisan oi kwloi

sa natane kalognwmes n'anoigokleinoun oloi.

Ki aftos gamouse taxates t'afrata kwlomeria,

kai dyo vyzakia stroggyla etrive me ta xeria,

to stoma tou pipilize ena mouni partheno

ki ap'th megalh kavla tou ksefysage san treno.

 

Eixe arxisei ki exyne, ti hdonh megalh

ygra ki antara ksernage tou poutsou to kefali,

petage to pswloxyma swsta ekshnta metra

kai eixe tosh dynamh pou trypage kai petra.

 

Ma ksafnou ekei pou arxize na vgazei ta ygra tou,

eksypnhse o foukaras ki eide, w symfora tou,

pws ola htan psemata, ta eide st'oneiro tou

ki o poutsos tou zwgrafize nhsia sto swvrako tou.

 

Shkwthike apotoma, petakse ton mandya

kai me ta moutra rixnetai sth swvrakomanteia.

Me mia matia pou erikse stwn nhswn thn swreia

to gerakisio vlemma tou gemise aporia.

 

Shkwse to kefali tou stigmh xwris na xasei

ki amesws etinaxthike orthos gematos viash

giati eniwse pws vriskontan oxi sto Kapandriti

ma kei pou vasileve Alkinoos kai Arith.

 

Efthys amesws eniwse glykia anatrixila,

skoupise ta paparia tou me liga ksera fylla

ki ologyra ekytakse gematos aporia,

giat'hksere o mpastardos apo thn istoria

pws twn Faiakwn to nhsi den htan tipot'allo

para ena swsto kwladiko para poly megalo.

H Arith averta tokane m'olous tous avlikous ths

ki o Alkinoos xaxanize giat'htan megas pousths.

Apo mikros fainotane ti poustaros tha ginei

tote pou kath'ena mwro to daxtylo vyzainei,

aftos gyreve san trelos na glyfei gia matzouni,

twn avlikwn, twn doulwn tou, twn filwn to tsoutsouni.

 

An peis kai gia thn Nafsika, thn omorfh margiola,

htane megas poutanos, mia tromerh kariola,

S'ola ta spitia etrexe, empaine prin vradiasei

kai kanenos den afhne ton poutso na skouriasei.

Dialege omorfes pswles, tis xaideve me trela,

ki ystera tis pipilage san natan karamela.

 

Paidoula akoma apragh me metaksenies mpoukles

tote pou ola ta paidia paizoune me tis koukles

aft'eixe gia paixnidi ths mikro ena takounaki

ki olhmeris to'xwne st'wraio ths mounaki,

ki otan pote variotane na paizei to takouni

epidinotan s'ena spor, gnwsto san plakomouni.

 

Sth Nafsika trigyrnage o nous tou, thn koufala,

otan panw ston poutso tou gkelarise mia mpalla.

Htan mia mpalla omorfh, gemath mpixlimpidia,

ki ap'to gero to xtyphma tou zalise t'arxidia.

 

Amesws akousthkan fwnes, kravges kai gelia

kai na kopelles fanhkan m'ologymna ta skelia

kai prwth ap'oles, panwria h Nafsika tou,

idia opws thn eixe dei prin ligo st'oneiro tou.

Htane katasprh, pshlh, omorfh san mantona

ki htane plithos ta paidia pou kanane sfentona

to poutso tous gia xarh ths kytwntas me kakia

kai travagan vrady-prwi me lyssa malakia.

Ta xeilh ths margiolika soulegan panta oxi,

to nai ths omws to'vlepes mes twn matiwn thn koxh.

Ta stithi ths drosophges, ki ap'ths fwnhs ton tono

evlepes pws egnwrize pampolla gia ton fono.

 

Me kalwsynh rwthse, poios einai, ti gyrevei,

alla aftos arxinise kiolas na xanoumevei

se ola ths apanthse psemata apo dolo,

ki enw pernouse dipla ths ths epiane ton kwlo.

 

Afth tote katalave pws ithele na sprwksei

kai profash egyreve, tis doules ths na diwksei

tis diavolosteile loipon na pane mani-mani

na doune an kouniwntousan oi varkes sto limani.

 

Mesa stis fternes ksaplwse kai touriks'ena vlemma

pou htan san na tourixne fwtia mesa sto aima.

O Odyssefs den antekse na perimenei allo

ki ormhse les ki elefantas tou pathse ton kalo.

 

Par'olo pou h kavla tou htan poly megalh

kratithike ki akoumphse sta mpoutia to kefali

ta dyo tou xeria xouftiasan ta tornefta ths stithi

ki oles tis alles skepseis tou tis skepase h lithi.

Siga-siga ton poutso tou mes'to mouni ths vazei

kai keinh ap'thn kavla ths arxizei na ourliazei,

omws o polymhxanos den ths ton vazei olo,

ki otan afth esparaze ths xaideve ton kwlo.

Mes tou mouniou ths trivontas, o poutsos ta kapakia

giat'hksere o mpastardos tertipia kai kolpakia,

pou tamathe toso kairo pouxe ta phgain'ela

ki eixe foithsei anellipws sta pio kala mpourdela.

Ta xeria tou ths xaidevan tis pio kryfes gwnies ths

ki ekeinh ksefwnizontas dagkwne tis grothies ths

ki enw afth skeftotane twra tha mou ton xwsei,

aftos ton ksanaevgaze san naxe metaniwsei.

 

To glypsimo arxinise se olo to kormi ths

ma omws den eprolave na ftasei sto mouni ths.

T'arpakse thn pswlara tou me to lefko ths xeri

kai sto mouni thn evale san natan goudoxeri.

 

Me psalidia ta podia ths sth mesh tou tyligei

ki apanw tou gantzwnetai mhpws kai ths ksefygei.

O Odyssefs den antekse allo na perimenei

giat'eixe arxisei kai aftos varia na anasainei.

 

Sa lyssasmenos esprwkse ton trwmero tou pswlo,

ki h Nafsika ksefwnise, skise me, valton olo.

H kavla thn plhmmyrise, laxaniasma thn pianei

ki olo ton kosmo gyrw ths arxizei na ton xanei.

 

Ki arxizei skampanevasma sa natane fregada

kai to mouni ths totreme m'anhkousth sveltada.

To rythmiko ths kounhma vastakse pollh wra

telos omws dynamwse ki eixan parei fora

sth mia stigmh enwnontan sthn allh xwrizontan

sa fidia strifogyrizan kai sfixtagkaliazontan.

Mana mou skouz'h Nafsika, apo thn kavla svhnw.

Viasou emougkris'o Odyssefs, ki egw se ligo xynw.

Ma keinh to katalave, den htan da xazh

xyse agaph mou glykeia, na xysoume mazi

kai s'ena ystato spasmo, tremouliasma san psaria

kathws afth tou xaideve ta trixwta paparia.

 

Akomh tou exaideve t'aristero papari

kai den eprolave kala xampari na to parei

gia pote thn egyrisan ta stivara tou xeria

ki o poutsos tou karfwthike st'afrata kwlomeria.

 

Sa ths garidas vghkane ths Nafsikas ta matia

ap'thn pswlia thn foverh thn ekane kommatia

apo ton pono ton poly th ploumisth xlamyda

kathws xamw esparakse sa natan palamida.

 

Omws o polymhxanos pou th douleia tou kserei,

t'aftaki ths pipilage me tona tou to xeri

xaidevei t'anaidestata, ta mytera ths stithi,

enw t'allo efkinhto mes'to mouni exythi.

 

Ths trivei astamathta to makroulo glwssidi

kai mpainei-vgainei synexws, glystraei san to fidi.

"Tsoglane" skouz'h Nafsika, "Malaka mou, me tsouzei

mou eskises ton kwlo mou san natane karpouzi

egw ton ekamarwna kai toxa kafxhma mou,

ton kounaga ki eseiwtane h gh sto perasma mou,

ki esy mou ton sakatepses, malaka, aei sixtiri,

den einai kwlos pia aftos, ma trypio sourwthri".

 

Omws tou polymhxanou t'afti tou den idrwnei,

sfyraei tou poutsou to xava kai pio vatheia ton xwnei

niwthei tou kwlou thn drosia, ta salia tou mazevei,

"Kouna glyka ton kwlo sou, kounaton kyklika,

thelw na xys'agaph mou, na xysw pio glykia".

R A PS W D I A  IE'

H PHNELOPH AMFITALANTEVETAI

H Phneloph monh ths elege h kahmenh

mera kai nyxta h kapserh pws einai kavlwmenh

ki otan h kavla to mouni asfyktika prostazei

san tha gamietai hdonika tous allous ti tous noiazei.

 

Ki h paramana h gria pou htan ap'ton Volo

thn esprwxne na gamithei apo mouni kai kwlo

giati st'alitheia o Odyssefs htane diportiths

ma twra eskouriaksane pou einai makariths.

 

Dyskola prosarmozesai san exeis synithisei

prwi kai vrady na roufas to omorfo gamhsi

vlepeis kai o makariths mas htan poly margiolos

sta skertsa kai sto krathma apithanos san pswlos.

 

H Phneloph skeptetai ta vradyna paixnidia

otan ton kratage sfikta mazi me t'arxidia

kai tote aftos akathektos me glyka pws ormouse

kai mes'ta skelia ta kafta ton pswlaro petouse.

 

Argouse kai den exyne, kratiotan o kahmenos

ki enw kouniotan maniaka synexeia kavlwmenos

synexeia eprospathage na ton empanovganei

ki ap'thn kavla thn pollh den hmporei na kanei

ma mia nyxta ligwmenh ksefwnizw stasou vlaka

allakse pswlhs poreia apo geneths malaka

sth stigmh tou thn arpazw me mania kai laxtara

thn filaw, tou thn gleifw thn tranh tou thn pswlara

ki amesws pairnw stash to kavli tou to saliwnw

kai xwris na katalavw ton kwlako mou tourlwnw

m'aftos siga-siga mou fermarei to kefali

ki etsi mesa mou thn xwnei kai ksanakavlwnei pali.

Apo ton pono ki ap'thn kavla ta matakia mou dakrysan

??'ena rigos sto kormi mou, ta podaria mou lygisan

ekana omws ypomonh zesta ki aftos na xysei

na niwsei kavla zhlefth s'ena trelo gamhsi.

Vlepeis mprosta sth glyka tou mouniou ti einai enas ponos

kai opws lene oi omorfes sthn kavla ti einai o thronos.

 

Afta skeftotane monh ths sto strwma h kahmenh

mera kai nyxta h kapserh kai einai kavlwmenh,

ma h pisth panta gyrnage sth fina Phneloph

pouthele panta fronimh na meinei ki as ekoph

to zhlefto gamhsi ths pou toxe synithisei

kai nyxtes to skeftotane, thn eixe vasanisei.

 

Kai skeftetai monaxh ths, ki apofash lavainei

na kratithei anaggixth ki olhmeris yfainei

xwris pswlh sto spiti ths kleismenh the na zhsh

ki apo mnhsthra an viasthei, mazi tou den tha xysei.

R A PS W D I A  IST'

O ODYSSEFS STHN PATRIDA TIMWREI TOUS MNHSTHRES

Oi Faiakes ton eferan sth nhso thn Ithakh

me ploio prwtotaksido ftiagmeno me meraki

ki afou egamhse ksana penhnta noumerada

tous naftes tou Alkinoou tou hrthe san zalada

ki aftoi ton metaferane psofio kai koimismeno

????????? vary nekro kai marameno

san ?????? sto kopo tou pou douleve to pswlo

dyo mhnes twra twn naftwn ki eskave ton kwlo.

 

Tafhsan dwra xrhsima ki akrivoplhrwmena

ki amesws esalparane na pane gia ta ksena

einai gnwsto Istorika pws allakse kai fatsa

gia na mporesei stous exthrous na kanei kai strapatsa.

Kai pws ton evoithise h theia Athina

pws gyrise o Thlemaxos ap'ta polla deina

pws synantithikan kryfa, voskoi kai yphretes

kai tous mnhsthres eipane na kopsoune se fetes.

 

Afta einai pasignwsta apo thn Istoria

ma den ?? (tha?) hto askopo kai ligh flyaria

giati dixazontai ortha oi gnwmes kai oi apopseis

twn pio gnwstwn Istorikwn me dyo diploapopseis.

 

H mia leei tous skotwse, tous esfakse ena-ena

ki aftoi sthn parazalh tous ta eixane xamena

ki ystera afou plythike ki entythi prosegmena

ormhse sto diamerisma na vgalei ta spasmena

ths Phnelophs to mouni axortaga na skish

kai mesa sto veloudo tou o poutsos tou na xysei.

 

H allh istorikh phgh alliws ta dihgeitai

me vash to seksoualiko ap'thn arxh kineitai

kai leei pragmata swsta ma ligo travhgmena

arxizontas perilhpsh s'ola ta pepragmena:

 

Enw aftos kindyneve opws ki allou sas eipa

kai kathe mera koitage tou kwlou tou thn trypa

sta makrina palatia tou, sthn omorfh patrida

sto spitiko tou dhladh, ksaplwnane arida

matso ta arxontopoula apo goneis varvatous

kai kathe mera trwgontan xeirotera ap'tous gatous.

Thn Phneloph ithele kathenas tous gia tairi

gia na ths glyfei ta vyzia kai na ths vazei xeri.

Omws afth den peithetai pws exei pia xhrepsei

kai m'olo pou ston ypno ths syxna pathainei refsi

krata thn trypa ths refsth, eis ta kavlia ta ksena

kavlia p'an tavaze mazi gia na ta kanei ena

ki afto to ena to kavli sth trypa ths na xwsei

pali den tha thn eftane gia na thn ksekavlwsei

par'olh omws thn kavla ths, ki einai pros epaino ths

pswlh den aggikse pote oute ston pisino ths.

Orko tous vazei fovero pws thn kardia tha dwsei

s'opoion mporesei me kleista, ta matia na ton xwsei.

 

Htane dyskolo poly gia touth th fatria

ths toxe mathei o Odyssefs prin fygei gia thn Troia

thn Phneloph egdyne ki esfalize ta matia

epairne fora ki ormage san ta varvata t'atia

kai phgain'etsi trexontas sthn trypa systhmenos

par'olo pou sta matia tou htane sfalismenos.

 

Kai me to kolpo twra afto tous exei pia sto xeri

kai pairnei orko pws kaneis, den tha ta kataferei.

Ki hrthe h wra h krisimh, plhsiaze h wra

pou th'antimetwpize gnwsth glykeia ths mpora.

 

Se xamhlo anaklintro sta kokkina strwmeno

h Phneloph stithike me kwlo tourlwmeno.

Ligo pio pera oi gamproi stekontai sth gwnia

kai th seira tou o katheis prosmenei m'agwnia.

 

Prwtos einai o Arxidamos, ta matia touxoun desei

m'ena pani poly kairo pou kremetai san fesi.

Xyma se ligo viastikos gia thn kwlotrypida

pernaei dipla ths ksysta kai xanei kathe elpida.

 

Defteros o Mounixios, krataei ap'th Troizhna

ma pairnei lathos diefthynsh kai mpainei sthn kouzina.

 

Ki o kwlos panta aneggixtos tourlwnetai me nazi

kai thn pswlh tou tyxerou sta vathi tou fwnazei.

 

Tritos einai o Pswlarygxos me ta megala arxidia

alla skontaftei sta misa kai paei sta tsakidia.

Tetartos, pemptos evdomos kaneis den exei tyxh

kai thn plhrwnoun pantote oi portes kai oi toixoi...

 

Ma ksafnou kapoios provale kanenas den ton kserei

ki oute kai nanei fainetai ap'ta dika tous merh.

Ston kwlo rixnei mia matia p'asprizei ekei sto vathos

gyrnaei kai leei stous gamprous olo kahmo kai pathos:

 

"Eimai ki egw enas arxontas ki exw galazio aima

na marathei o poutsos mou ean sas lew psema.

Ton kwlo afton ton anaidh thathela na damasw

parakalw epitrepste mou ki egw na dokimasw".

 

Ton afhsan kai toudesan ta matia kai ton gdysan

ki o poutsos tou san fanhke ton eidan ki aporhsan.

M'aftos kinaei agerwxos me grhgoro to vhma

ki o poutsos sthn kwlara ths, sfhnwnetai san vlhma.

Akousthke ena triksimo san porta otan kleinei

eixe ksexasei h dystyxh na valei vazelinh.

Oloi oi mnhsthres taxasan tous zwsane ta fidia

apo ton kwlo monaxa kremontousan t'arxidia.

 

Ths Phnelophs h fwnh tous vgazei ap'thn planh

to exei akomh mesa ths ki apo tis pantes klanei.

"Ein'o Odyssefs ki an mporei kaneis as me diapsefsei

lathos den kanw egw pote ton gnwrisa ap'th gefsh".

 

Tote ti thavma fovero, aftoi oi pswlarades

kataxama ksaplwsane sa natane kyrades

anoigoune ta podia tous tourlwnoune ton kwlo

kai perimenoun na dexthoun ton tromero tou pswlo.

 

Ma aftos dhlwnei asplaxna pws einai kourasmenos

pws einai t'arxidia tou kena kai o poutsos tou pesmenos

yposxesh omws edwse stous tourlwmenous kwlous

pws kapoia mera kai aftous tha tous gamouse olous.

R A PS W D I A  IZ'

DIATHIKH ODYSSEA

Sternh mou thelhsh loipon, akouste san pethanw

ekatontades gynaikwn ston tafo mou epanw

na gamithoun ologymnes apo mprosta kai pisw

isws kavlwsw ki egw ston tafo mou kai xysw.

 

Epanw apo ton tafo mou narthoune aggeloudia

nanai mikra ksevrakwta me fina kwlaroudia

na ginoun glentia kai giortes, xares kai panhgyria

kai na gamoun kaloghroi mesa sta monasthria

tis omorfes kalogries kai kalogeropaidia

na gemisthoun pswloxyma xiliades tenekedia.

 

Ta kokkala mou klismata kai pswlarous na kanoun

kai oi gynaikes oles tous ston kwlo tous na valoun

mes'ta sgoura tous ta mounia kai ton afrato pato

kai na thymountai kapote ki emena to varvato

pou otan hmoun zwntanos drosiza o kahmenos

kai twra den tis ksexasa ki as eimai pethamenos.

 

Osh exw epiplwsh, kthmata kai parades

na moirastoun stous poutsarades kai stous kwlomparades,

ta kinhta ki akinhta tha ta klhrodothsw

s'oses mikroules paxoules to kanoun apo pisw.

 

Sthn kourasmenh poutsa mou na valoune stefani

giati den afhse mouni kai kwlo prin pethanei.

Klapste me kwloi kai mounia kai mavroforetheite

ton pio pisto sas syntrofo den tha ton ksanadeite.

 

H diathikh grafthke xwris symvolaiografo

ki opoios exei antirhsh st'arxidia mou ton grafw

kai seis giatroi kai xeirourgoi me ta polla psalidia
klapste mou olh thn pswlh kai klaste mou t'arxidia.


Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ:


Είναι γνωστή η Οδύσσεια στους πάντας και τοις πάσι
που αφηγείται τις σκηνές γοργά σε κάθε φάση
τις τρομερές, αβάσταχτες, φρικτές περιπλανήσεις π ́άσχημη μοίρα Οδυσσεύ σ' έβαλε να τρυγήσεις.
Γυρνώντας ταξιδεύοντας δέκα γεμάτα χρόνια
σπουδαία τα κατάφερες, για σε μιλούν αιώνια.
Σ' αναγνωρίζουν όλοι τους πανούργο τολμηρό
στα πάτρια που γύρισες, σε τόπο βρωμερό,
και τους μνηστήρες μπόρεσες όλους να κυνηγήσεις
της Πηνελόπης το μουνί με λύσσα να τρυγήσεις.
Και τώρα φίλοι μου καλοί και χιλιοδιαβασμένοι
όλοι μαζί τη δράση του, την πολυδοξασμένη
ας δούμε πάλι από κοντά, πως έμεινε αιώνια
αχτύπητη, αθάνατη, στο πέρασμα στα χρόνια... 


Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α Α' 

ΑΙΤΙΑ ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 


Ο Τρωικός ο πόλεμος είχε αφορμή τον κωλό
και όσα λέει ο Όμηρος γνωστά στον κόσμο όλο.
Ο κωλός και όχι το μουνί υπήρξε η αιτία
και προς απόδειξη αυτού ιδού η ιστορία:
Τον Πάρη γιό του Πρίαμου νέο πολύ ωραίο και όπως λεν' οι ιστορικοί κωλομπαρά σπουδαίο 

τυχαία φιλοξένησε κάποια φορά στην Σπάρτη
ο βασιλιάς Μενέλαος στο μέγα του παλάτι.
Είχ' όμως ο Μενέλαος έν' ανηψιό ωραίο με κώλο ολοστόγγυλο, κι' έγινε το μοιραίο ο Πάρις ο κωλομπαράς σαν είδε αυτό τον
κώλο τον τορνευτό, το σπάνιο δια τον κόσμο όλο.
Την νύχτα εσηκώθηκε και πήγε στο κρεβάτι κι' οχτώ
φορές τον γάμησε με κάβλα και γινάτι
κατά κακή του σύμπτωση να σου και η Ελένη
βλέπει την τρωμερή ψώλη την τριπλοκαβλωμένη
και όπως ήταν φυσικό εκάβλωσε πολύ
και σκέφτηκε του Πάριδος να φάει την ψωλή.
Την άλλη μέρα ο άνδρας της σαν πήγε για κυνήγι
αυτή τα πλούσια τα βυζιά με τέχνη τα ανοίγει
στου Πάρι πάει την σκηνή,τάχα να τον ξυπνήσει
μ' αυτός ευθύς κατάλαβε πως
γύρευε γαμήσι.

Και η Ελένη στηθηκε να φάει τον ψώλο όλο
κι' ο Πάρις την εξέσκισε τη γάμησε απ' τον κώλο.
Μα σαν η τρομερή ψώλη στο κώλο της εχώθη
την έσκισε κι' ο κώλος της με το μουνί ηνώθη.
Εις την κατάσταση αυτή πλέον μη δυνάμενη
να ζει με τον Μενέλαο η κωλογαμημένη
τον Πάρι ακολούθησε και φύγαν για την Τροία
και κει πλέον ελεύθερα γαμιέται η αχρεία.
Τσιμπούκια και εξηνατενιά, ψαλίδια, πλακομούνια
στενάζει ο τόπος και βογγούν, βογγούν τα κορφοβούνια
ολημερίς κι' ολονυχτίς γεύεται και γαμιέται
και τώρα πια το κέρατο τ' αντρός της δε μετριέται.
Στην Σπάρτη ο Μενέλαος ζει πλέον σαν χαμένος
περίλυπος μονολογεί και λέει απελπισμένος
Πούτσα μου πως κατάντησες εσύ σε τέτοιο χάλι
που όταν μύριζες μουνί γινόσουνα μεγάλη.
Αγρίευες και θέριευες, γινόσουν άνω κάτω
και ξέσκιζες της κάθε μιας τον μούνο και τον πάτο
τώρα κλεισμένη στο βρακί δε μου ζητάς παιχνίδια
κάθεσαι κι' αναπάυεσαι
στα ένδοξα σου αρχίδια.
Μα κάποτε σκεφτήκανε όλοι οι Βασιλιάδες
και βρήκαν λύση τολμηρή
γι' άντρες πουτσαράδες
αποφασίσανε λοιπόν, πόλεμο με την Τροία
μα κει δυσκολευτήκανε ως λέει κι' Ιστορία.


Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α Β' ΣΥΣΚΕΨΗ ΑΡΧΗΓΩΝ


Μαζεύτηκαν οι αρχηγοί σε σύσκεψη μεγάλη
να πούνε τις απόψεις τους σε ένα ακρογιάλι
ο Βασιλιάς Μενέλαος μονολογεί σαν γραία
και κλαίει και οδύρεται μαζί με Οδυσσέα:

Μενέλαος : 

Μου 'φυγε το Λενάκι μου και πήγε με τον Πάρη
λες και δεν είχα και έγω αρχίδια και παπάρι.


Οδυσσεύς : 

Ησύχασε Μενέλαε μην κάνεις σαν μωρό
ξέρεις εγώ τα κλάματα πολύ τα τιμωρώ
θα στον τσακίσω τον μπινέ και θε να βλαστημήσει
την ώρα π' απεφάσισε να σου την εγαμήσει.
Είναι κι' αυτή παλιόπραμα και για δυό φρέσκα μήλα
με Ανδρομάχη και λοιπές γαμιέται σαν την σκύλα.
Μετά το λόγια τα σοφά του φίνου Οδυσσέα
το λόγο δίνουν στον ψηλό, το Βασιλιά τον Αία.


Αίας : 

Φίλε μου Αγαμέμνονα, φιλ' Οδυσσέα γεία σας
και όπως λεν οι σύγχρονοι η ψωλή μου στα μεριά σας
Το έμαθα Μενέλαε, μαλάκα να σε βράσω
στην έσκασε ο ψωλαράς και σ' άφησε στον άσσο
κι' αν η Ελένη σού φυγε δική σου ήταν βλακεία
όμως μην απελπίζεσαι σου μένει η μαλακία.
Τωρ' άπομένει σύντροφοι, να δούμε τι θα γίνει
και την δική του προσβολή γρήγορα να ξεπλύνει
ακόμα δεν σας μίλησα και μούρθε μια ιδέα
τι διάολο Μενέλαε γιατί με λένε Αία.
Είμαι της γνώμης το λοιπόν να μεταμφιεστούμε
σαν αστυνομικοί κρυφοί, στην Τροία οι δυό να μπούμε.
Εσύ του Υγειονομικού και εγώ της ασφαλείας
ζητάμε από τον Πρίαμο εξέταση υγείας.
Όλες τις εξετάζουμε, φτάνουμε στην Ελένη
κοιτάμε το μουνάκι της με πούτσα καβλωμένη
της βρίσκεις τάχα σίφυλη και υπερμετροπία
την παίρνουμε για του Συγγρού να κάνει θεραπεία.
και έτσι δίχως βάσανα και δίχως φασαρία
στη Σπάρτη την πηγαίνουμε και λήγει η Ιστορία.
Αγαμέμνονας : 

Καλή είναι η ιδέα σου μα θ' ανακαλυφθούμε
και δεν θα την γλυτώσουμε, σκληρά θα γαμηθούμε
και δεν το θέλω ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος
αφού την γλύτωσε μικρός να γαμηθεί μεγάλος.
Τοτ' επενεβη ο Οδυσσεύς και μίλησε σταράτα
στο Βασιλιά Μενέλαο και του‘σκισε τη γάτα: 


Οδυσσέας : 


Αστα κουβαρταλίκια σου κι' εμείς δεν τα μασάμε
το ξέρεις δα πολύ καλά πως κώλο δε γαμάμε
κι' αν κάτι τέτοιο κάνουμε μια μέρα παραφύση
τότε ο πούτσος ο καυτός να μήν μπορεί να χύσει.
Ετσι εσταματήσανε χώρις να καταλήξουν
για να σκεφτούν καλύτερα προτού να ξανασμίξουν
κια ο καθένας χωριστά τη λύση για να φέρει
να γλυτωθούν τα βάσανα μακριά σε ξένα μέρη
Τ' απόγευμα συνέχισαν, μα είχαν άλλες βλέψεις
με βάση το φιλότιμο και λαθασμένες σκέψεις.
Ξάνα εκυριάρχήσε για πόλεμο η γνώση
κι' έτσι αρχίσαν τα δεινά, το αίμα και οι τρόμοι...


Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α Γ' 

Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ
Γύρω απ' το κάστρο το ψηλό,με τα γερά τα τείχη
καθοντ' οι Έλληνες βουβοί, και βλαστημούν την τύχη.
Μοίρα κακή τους έριξε και πάνε δέκα χρόνια
οι ζέστες τους τσουρούφλισαν, τους πάγωσαν τα χιόνια.

Ως κι' ο πανούργος Οδυσσεύς έχει κι' αυτός σαστίσει
και τους θεούς παρακαλά να δώσουν κάποια λύση.
"Αχ Οδυσσέα", έλεγε, "είσαι μεγάλος βλάκας
ποιός του' πε του Μενέλαου να γενηθεί μαλάκας;
κι' έτσι τον Πάρη άφησε να 'ρθεί να τονε κερατώσει
και στης Ελένης το μουνί τον πούτσο του να χώσει;
Και 'γω τι φταίω για όλα αυτά, να αφήσω την καλή μου,
και δέκα χρόνια να βαρώ στην Τροία το πουλί μου;"
Αυτά λοιπόν σκεφτότανε μάτι χωρίς να κλείσει
κια το μυαλό του τόστιβε για να‘βρει κάποια λύση
καθώς στην τρύπια του σκηνή μια μέρα ξαπλωμένος
εχάδευε τον πούτσο του που ήταν σηκωμένος
Τα μαλλιαρά τα 'ρχίδια του κρεμόντουσαν με χάρη
να σου μπροστά η Αθήνα μ' ασπίδα και κοντάρι
σηκώνει την χλαμύδα της, του δείχνει το μουνί της
σκύβει και λέει του στ' αυτί με την γλυκει
ά φωνή της

" Ω πολυμήχανε Οδυσσεύ, απ' τ' ουρανού τα ύψη 

στο πατρικό το σπίτι σου σε κοίταζα με θλίψη 

της Πηνελόπης το μουνί το γάμαγες με λύσσα
κι' αόρατη ερχόμουνα και σού' γλυφα τα χύσια.
Σαν λιγωμένη κοίταζα την μακριά ψωλή σου
τ' αρχίδια σου τα τριχωτά και το χοντρό καυλί σου.
Μεγάλη καύλα μ' έπιασε και δεν θα ησυχάσω
τον πούτσο σου που λαχταρώ αν δεν τον δοκιμάσω.
Εγώ σου δίνω το κλειδί την Τροία για να πάρεις
μα θέλω σαν αντάλαγμα να μου τονε φορμάρεις"
Την έγδυσε, την ξάπλωσε στο χώμα κι' από την κάβλα την
πολλή θα την γαμούσε ακόμα
Μα πήγε ο νους του στην δουλεία, σηκώθηκε ξανά
σκουπίζει την ψωλάρα του και λέει στην Αθηνά.
"Μικρή καβλιάρα στοκανα και τούτο το χατήρι
πες μου το κόλπο γρήγορα και πήγαινε σιχτίρι"
Και ξέρουμε απ' τον Όμηρο τι να το λέω ξανά
τι κόλπο του ξεφούρνησε η πρόστυχη Αθηνά.
Εφτιάξαν ένα άλογο, ψηλό τριάντα μέτρα
που ήταν όλο ξύλινο και όχι από πέτρα.
Μέσα στην κούφια την κοιλιά κρυφτήκανε μ' ελπίδα
και κόβανε την κίνηση απ' την κολοτρυπίδα.
Κι οι Τρώες που στο βάθος τους μαλάκες ήταν όλοι
εγκρέμισαν τα τείχη τους και το βαλαν στην πόλη.
Κι'όταν η νύχτα έφτασε, οι Τρώες κουρασμένοι

στα μαλακά κρεβάτια τους πέσαν ευτυχισμένοι.
Μέσα στης νύχτας το βαθύ ατέλειωτο σκοτάδι
ξεχύνονται από πάντου σαν νάρχονται απ' τον
Άδη εκατοντάδες Αχαίοι δαβλιά κρατώντας όλοι
κι' απ' του αλόγου την κοιλιά ξεχύνονται στη πόλη.
Με φοβερούς αλαλαγμόυς ανάβουν τα δαβλιά τους
με τ' αλλο χέρι πιάνουνε τα κόκκινα καβλιά τους
μέσα στην Τροία μπαίνουνε σαν Πριάποι βάρβάροι
κι όποια γυναίκα η άντρα βρουν τον ρίχνουν στο κρεβάτι.
Μες το βαθύτον ύπνο τους οι Τρώες κουρασμένοι
για πότε γαμηθήκανε, μυστήριο θα τους μένει
του κάκου έσκουζε ο Οδυσσεύς να τους σκοτώσουν όλους
οι Έλληνες ακράτητοι τους έσκαψαν τους κώλους.
Τότε κατάλαβε ο Οδυσσεύς πως για να πέσει η Τροία
πρώτα να πέσουν έπρεπε των Αχαιών τα τρία. 


Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α Δ' 

ΟΙ ΑΧΑΙΟΙ ΑΠΟΠΛΕΟΥΝ
Ήταν σχεδόν αδύνατον μες την παλιά την πόλη
να βρει κανείς για να κρυφτεί χαντάκι ή περβόλι
την Τροία πια την όμορφη την είχαν ξεκληρίσει
και οι γυναίκες στην σειρά, κάνανε όλες πλύση.
Πλένανε και χτυπούσανε τον κώλο τους στην γη
για ναβγει το ψωλόχυμα και κάνανε πληγή.
Κι αδιάκοπα ακουγόντουσαν σπαρακτικές κραυγές
κι' όποιος αντιστέκετο, επέφταν και σφαγές.
Από την άλλη την πλευρά, στων Αχαιών τα πλήθη
γλέντια, χαρές ξεφάντωμα, γαμήσια κακοηθη.
Τα πάντα σε ερείπια ήτανε σωριασμένα
κι όλοι γυρνούσαν σαν τρελοί και τάχανε χαμένα.
Στους καβλερούς τους Αχαιούς σαν άλμπουρα οι ψώλοι
στους Τρωάτηδες σκούζοντας "πονάνε πια οι κώλοι"
το βράδυ που κουράστηκαν απ' την πολλή καβάλα
αρχίσανε να σκέφτονται για σύντομη φευγάλα.
Στα πλοία κουβαλούσανε διαμάντια και πετράδια
χρυσάφι, ασήμι και χαλκό μες τα βαθειά σκοτάδια
τα πήγαιναν στ' αμπάρια τους τα παραφότωμένα
κι' από τα πλούτη τα πολλά τα είχανε χαμένα.
Κι' αφού τελιώσαν όλα αυτά, τα τόσο λυπηρά
την χιλιογαμημένη πήρανε, σαν νάτανε κυρά
και την παρουσιάσανε πως ήταν αρπαγμένη
και πως με ζόρι κι' απειλές ήτανε γαμημένη.

Γιατί σαν συναντηθήκανε στο ξένο το παλάτι
έξυπνη και πανέμορφη και κάβλα όλο γεμάτη
κι' όλογυμνη με το μουνί καλ’αρωματισμένο
με μόνο το βρακάκι της κι' αυτό μισό βγαλμένο
μπροστά εις στον Μενέλαο εστάθη η Ελένη
κι' αυτός θωρώντας την βουβά με πούτσα καβλωμένη
άρχισε να γυμνώνεται, πετώντας το σπαθί
και στην στιγμή οι συντρόφοι του τον έχουν μιμηθεί
και όσο αυτός εγάμαγε μ' ορμη και φαντασία 

όλος ο άλλος ο στρατός βαρούσε μαλακία.
Μα όλα ετελείωσαν, τέρμα στα πανυγύρια
ελύσαν τα καράβια τους, χαλάσαν τα τσαντήρια
στοιβάζουν της αιχμάλωτες, γεμάτες όλο ψείρες
θυσίασαν του Πρίαμου την κόρη Πολυξένη
για να τιμήσουν τους θεούς σ' όλη την οικουμένη.
Έτσι εξεκινήσανε απ' την ερειπωμένη Τροία
χαράζοντας κατεύθυνση και σταθερή πορεία
για της Πατρίδας το χωρίο, την πόλη, το λιμάνι
μ' επιθυμία αμέτρητη να φτάσουν μάνι μάνι.
και δεν θ' αργούσαν να φταναν στην όμορφη πατρίδα
αν ξαφνικά δεν έπιανε μεγάλη καταιγίδα.
Φύσηξε αέρας τρομερός, κι κι αγρίεψε η φύση
μαύρο βουνό η θάλασσα, τα πλοία πήραν κλίση
σχιστήκαν όλα τα πανιά, σκορπίσαν τα καράβια
κι' έχασε η μάνα το παιδί κι' σκύλα τα κουτάβια
κι έτσι προσπαθήσανε και περιπλανηθήκαν
κι άλλοι γυρίσαν νικήτες και άλλοι γαμη
θήκαν. Όμως από τους ήρωες που κούρσεψαν την Τροία
κανείς δεν εκουράστηκε ως λέει η Ιστορία
όπως ο Πολυμήχανος, πανούργος Οδυσσέας
που από μικρός αρέσκετο σε πονηράς παρέας.
Γιατί η φίνα Αθηνά του κράταγε κακία
όταν αυτός εδίαλεξε μια δόση μαλακία
και δεν την άφησε γυμνή τον πούτσο του να παίζει
να τον ρουφά αχόρταγα σα νάχε πετιμέζι. 


Ρ Α Ψ Ω Δ Ι Α E' 

ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΩΤΟΦΑΓΩΝ
Ο άνεμος τους έφερε στη χώρα των Κικόνων
επάνω στο κατάστρωμα τα πάντα όλα σαρώνουν.
Βγήκαν αμέσως στην ξηρά κι αρχίσαν επιθέσεις
μάζεψαν λάφυρα πολλά, του
μέλλοντος ανέσεις.
Μάχη εδώσανε σκληρή και χάσανε συντρόφους
όταν τους επιτέθησαν στους γύρω-γύρω λόφους,
την ώρα που γαμούσανε τα δροσερά μουνάκια
και τρώγανε και πίνανε με κάβλα και μεράκια.
Μετά εξεκινήσανε και στα καράβια μπήκαν
αυξάνοντας σημαντικά των θυγατρών την προίκαν.
Δεν άργησε κι αγνάντεψαν ξανά ένα νησί
κι αρχίσανε να τραγουδούν, να πίνουν και κρασί,
μα η ξηρά π' αράξανε είχε πολλές παγίδες
οι Λωτοφάγοι μένανε, κοντά και με φακίδες
μα τις ψωλές πολύ καλά τις είχαν ακονίσει
κώλο μονάχα γάμαγαν σ' ένα τρελό μεθύσι.
Και λένε οι ιστορικοί, πως τρώγοντας λωτούς
τόσο γλυκοί που ήτανε, ξεχνούσαν τους γνωστούς
οι επισκέπτες όλοι τους όσο κι αν λαχταρούσαν
και στη γλυκεία πατρίδα τους ποτέ τους δεν γυρνούσαν.
Κι αυτό πάντα συνέβαινε που είπα παραπάνω
μα ο λόγος ήταν διάφορος και στην αλήθεια φτάνω.
Σ' αυτό το ωραίο το νησί με τις πολλές κοιλάδες
ζούσαν οι μεγαλύτεροι, τρανοί κωλομπαράδες
.
Ακολουθει η συνέχεια htmlhttp://johngr.tripod.com/odysseia.html στα φραγκογιώτικα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: